Rumoer rond de Woenselse Poort

Hierbij een verhaal van mijn vriend Toon Walravens over werken in de Forenische Zorg!

Met hart en ziel van rechtbank tot einde behandeling!
Ik vraag mezelf met regelmaat wat er nou zo mooi of leuk is aan mijn werk binnen de forensische zorg. Waarom ik er nooit eens genoeg van krijg om alle misère van anderen aan te horen. Omdat ik in de forensische zorg als ervaringsdeskundige werk zijn mensen geneigd te denken dat mijn werk bestaat uit niets anders dan geweld, drugs, misdaad en zieke mensen. Een groep mensen die toch niet kunnen herstellen. Mensen ik werk echt gewoon in de ZORG, de forensische zorg. Als ik de media lees en hoor weet ik dat dit tegenstrijdig klinkt. Collega’s werken er met hart en ziel voor mensen, mensen die om wat voor redenen dan ook in behandeling zijn gekomen. Ook al weten we dat de de zorg is opgelegd door de rechtbank. Juist daarom kiezen medewerkers voor dit forensische vak!
Ergens is het wel begrijpelijk dat wij mensen een bepaald beeld hebben over de forensische zorg en denken zoals er gedacht word. Net als elk mens krijg ik via de (sociale) media dagelijks een dosis informatie van criminaliteit, misdaad, ernstig delict, huiselijk geweld, familiedrama’s en andere zaken over me heen. En naar mijn mening word in de media forensische zorg teveel in een adem met bovenstaande onderwerpen genoemd.
Amputatie- contact

Ik werk in de forensische zorg in Nederland, Duitsland en België. Ik realiseer me steeds meer dat media regelmatig een teveel aan eenzijdige informatiestroom is…..enne…….eenzijdige informatie is gebrekkige en onjuiste informatie. Soms onbewust voorzien van bittere (na) smaken en weinig opbouwend. Ik wil dit niet als bekrompenheid betichten, ” maar ” eenzijdige communicatie lijd tot amputatiecontact. Professor Oei benoemde het ooit zo. Want we kunnen er vaak weinig tegen doen. En we beseffen niet dat we daarmee niet alleen voor onszelf, maar ook voor anderen het contact feitelijk onmogelijk maken. We leven toch al lang niet meer in de mededelingengeneratie, waarin je gehoorzaam dient te luisteren en waar je ja en amen verwacht. Dan is er geen interactionele manier meer van er samen uit zien te komen. 
Ik kan alles naast me neerleggen of negeren. Ik weiger echter feitelijkheden en gehele waarheden te negeren. Waarom, omdat elk wereldbeeld wat er uit een eenzijdige mediaboodschap naar voren komt door mensen als het enige ware beeld word gezien. In de hedendaagse boodschap geeft dat het beeld weer dat de forensische zorg niet deugd. Absoluut onterecht!!
Betekenisvolle relaties en menselijke verhoudingen!

Het word tijd dat journalisten, reporters, politiek en andere nieuwsbronnen ook eens zorgvuldige aandacht geven aan het goede, het liefdevolle, het professionele en de betrokkenheid in ons mensenwerk!! Erken ook de verhalen van de gezamenlijke behaalde successen, steek de duizenden betrokken medewerkers ook eens een hart onder de riem. Ik vraag om ook wat meer oog te hebben voor de betekenisvolle relaties en menselijke verhoudingen die wij in de forensische zorg hebben.
Gecontroleerde en beheersmatige organisatiesystemen!

Wanneer er een te negatief maatschappelijk beeld ontstaat word de forensische zorg straks nog alleen bepaald door een zakelijk brein van de overheid. Door gecontroleerde en beheersmatige organisatiesystemen. Met het gevaar dat wij als maatschappij gaan bepalen wie er gaat verzorgen en wie niet. En vervolgens voor en aan wie zorg geleverd gaat worden, in welke omstandigheden en op welke wijze. 
Een overwoekerde tuin van protocollen, richtlijnen, wet en regelgeving!

Voor we het weten overwoekeren we het gehele werkveld met protocollen, richtlijnen en wettelijke regels. Dit betekent de ontmenselijking van de sociale en medische zorg in het specialistische forensisch werkveld. En krijgen mensen dan nog wel hetgeen waarvoor ze in gedwongen zorg zijn opgenomen. Of leven clienten volgens de regels en protocollen binnen systemen met het gevolg dat we niet weten wat iemand voor zichzelf uit de behandeling, therapieën en ontmoetingen gehaald heeft! Maar wel weer deel gaat nemen aan het maatschappelijk verkeer!
Elk mens heeft recht van spreken

Laten we vooral en zorgvuldig onderzoek doen naar datgeen wat niet goed gaat of gegaan is. 

We moeten alle betrokkenen recht doen, verdriet moet oprecht gedeeld en gehoord worden. Daarmee doe je ook recht aan alle mensen binnen en buiten de forensische zorg. 
Ik weiger te luisteren naar ongenuanceerde en geamputeerde verhalen van en in de media. Ik sta nog steeds rechtop in mijn werk met hart en de ziel, ik ben trots op al mijn collega’s en ketenpartners die de forensische zorg hebben ontwikkeld tot wat het nu is. De Forensische zorg heeft mij en vele andere cliënten, familie en naasten geholpen weer grip op onszelf en het leven te krijgen! Dat dit gepaard is gegaan met vallen en opstaan en veel tijd, dat is een feit en de waarheid.
Ook stiltes kennen een hoogtepunt: dat is ook een moment om te spreken over de forensische zorg!!
Toon Walravens

Internationaal Redemption en Justice Winnaar 2013

Advertisements

One thought on “Rumoer rond de Woenselse Poort

  1. Hier past stilte………. en respect [😊]

    ________________________________
    Van: Frans Douw
    Verzonden: zaterdag 3 september 2016 13:44
    Aan: wichert58@hotmail.com
    Onderwerp: [New post] Rumoer rond de Woenselse Poort

    fransdouw posted: “Hierbij een verhaal van mijn vriend Toon Walravens over werken in de Forenische Zorg! Met hart en ziel van rechtbank tot einde behandeling! Ik vraag mezelf met regelmaat wat er nou zo mooi of leuk is aan mijn werk binnen de forensische zorg. Waarom ik er”

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s